صفحه اصلي > گزارش، یادداشت و مصاحبه ها 

 


  چاپ        ارسال به دوست

ما بر آن عهد که بستیم هستیم / همدلی دو جوان برای نجات جان

انتقال خون کردستان هر ساله در تعطیلات نوروز میزبان دو اهداکننده جوان خون است. آنان پانزده سال پیاپی در نوروزگاه دوشادوش یکدیگردر مرکز انتقال خون سنندج حضور می یابند و با هدف نجات جان بیماران نیازمند خون اهدا می کنند.

به گزارش روابط عمومی سازمان انتقال خون ایران زمین گرداگرد مهرتابناک گردیده و نوروز باستانی فرا رسیده است، نشاط بهاری ایران را فرا گرفته و خطه کردستان نیز خود را مزین به ردای سبز نموده؛ بوی جان از نفس های بهار برخاسته اما در گوشه ای از این ديار هستند بیمارانی که برای سبز شدن انتهای قصه سرد و سفید بیماری چشم انتظار همراهی همنوعانی مهربان تر از بهار اند.نوع دوستانی که با قطرات سرخ خونشان بذر امید را در دل آنان آبیاری کنند تا شاید بتوانند فرارسیدن پیک بهاری دیگری را نه رنجور و نه از پشت پنجره های بیمارستان بلکه در صحت و سلامت کامل و در دامن بهار مهربان به نظاره بنشینند. انتقال خون کردستان بازهم میزبان دو فرشته مهربان بود؛ هنگامه ی ورود این فرشتگان به مرکز اهدای خون مقارن با زمانی بود که میزان استقبال مردم از اهدای خون با کاهش رو به رو است.وحید بهرامی و کامبیز محمد پناه دو اهداکننده کردستانی خون هستند؛ آنان ١٤ سال است که در دهه نخست فروردین ماه خون خود را به بیماران نیازمند اهدا می کنند.این دو اهداکننده خون دوستان قدیمی یکدیگرند که عهد بسته اند بیمارانی که در تعطیلات نوروزی نیازمند به فرآورده های خون هستند را كمك کنند.

دوست آن باشد که گیرد دست دوست

وحید بهرامی متولد 1366 است و نخستین بار در نوروز 1384 خون اهدا کرده است، نخستین اهدای خونش تجربه ای شیرین برای او بوده است؛ او این تجربه را با دوست صمیمی اش کامبیز محمد پناه به اشتراک گذاشته است. کامبیز محمدپناه متولد 1364 است و پیشتر تجربه ای اهدای خون نداشته است. 8 فروردین 1385 این دو دوست صمیمی دست در دست یکدیگر وارد مرکز اهدای خون سنندج می شوند و نخستین اهدای خون همزمان خود را به ثبت می رسانند؛ وحید بهرامی در این خصوص  می گوید: کامبیز دوست صمیمی من است و ما تجربيات مشترک زیادی با هم داریم، سفرهای مشترک، سرگرمی های مشترک، علایق همسان و اکنون اهدای خون در تعطیلات نوروزی نیز یکی از وجوه اشتراک ما است.

نوبهار است در آن کوش که خوشدل باشی

کامبیز محمد پناه که یک مرکز پخش گل و گیاه را مدیریت می کند با بیان اینکه اهدای خون در نخستین نوروز از طرف دوستش به او پیشنهاد داده شده است با لبخندی بر لب می گوید: بهار فصل رویش گل و گیاه و زمان خوشدلی و مهربانی است و اینکه نخستین روزهای سال با یکی از انسان دوستانه ترین کارها آغاز شود نوید سالی خوش یمن و با برکت برای ما است.

خودمراقبتی، رمز استمرار اهدای خون سالم

این دو اهداکننده خون هیچگاه از نظر پزشکان کلینیک اهداکنندگان خون معاف موقت از اهدای خون شناخته نشده اند و در هر بار مراجعه شرایط اهدای خون را دارا بوده اند، خوشبختانه آنان هیچ بیماری زمینه ای که حتی برای یک بار اهدای خونشان را به تعویق انداخته باشند نداشته و در صحت و سلامت کامل به سر می برند.

وحید بهرامی در این باره می گوید : اهداکنندگان خون برای دارا بودن شرایط اهداي خون و انجام این عمل خیر همواره گوشه ی چشمی به خودمراقبتی و حفظ سلامتي خود دارند.

بهرامی ادامه می دهد : در طول این پانزده سال همواره تلاش کرده ایم تا از ورزش منظم، تغذیه سالم و خواب مطلوب غافل نباشیم، هرچند حفظ سلامتی دشوار است اما خوشبختانه هیچگاه به دلیل بیماری و یا مصرف دارو از اهدای خون معاف نبوده ایم.

مستحکم کردن دوستی

وحید بهرامی انجام گروهي کارهای انسان دوستانه را موجب استحکام بخشی به دوستی ها می داند و می گوید: انجام کارهای نیک باعث ایجاد دوستی‌ و پایداری آن می‌شود. وقتی به کسی کمک می‌کنید حس مثبت شما به او نیز منتقل می‌شود و وقتی به صورت گروهي کاری انسان دوستانه انجام می دهید این حس چند برابر است و  این اتفاقات خوب، موجب آفرینش مهربانی در جامعه است.

داشتن حس تعلق

کامبیز محمد پناه در خصوص حس تعلق به اهدای خون می گوید : تعلق داشتن ما به جامعه اهداکنندگان خون که  گروهی خاص بوده و اعضای آن برایمان دوست‌داشتنی و ارزشمند هستند موجب شده تا حس شادی و خوشبختی را در خودمان افزایش دهیم.

محمد پناه ادامه می دهد: با دستگیری از دیگران و گره‌گشایی از کار آن‌ها به شکل داوطلبانه می‌توانیم به بيماران نشان دهیم که آینده و سرنوشتشان برای ما مهم است و داشتن این حس تعلق، موجب ایجاد احساس آرامش در زندگی ما می‌شود.

مهربانی مسری است

بهرامی برای توصیف مهربانی واژه مسری بودن را انتخاب می کند و می افزاید: وقتی می‌بینم کسی در حال یاری‌رساندن به دیگران است ما نیز ناخودآگاه به سمت انجام کار خیر گرایش پیدا می‌کنیم. همین امر موجب می‌شود کمک کردن به دیگران و درنهایت چرخه‌ی خوشبختی دائماً ادامه پیدا کند.

او حس شکرگزاری را دستاورد 15 بار اهدای خون سالم خود می داند و تاکید می کند: مدد رساندن و محبت به دیگران باعث می‌شود دید بهتری نسبت به موقعیت خود پیدا کنیم و بیشتر قدردان داشته‌ها و موهبت‌های زندگیمان باشیم.

هر چه کنی به خود کنی گر همه نیک و بد کنی!

کامبیز محمد پناه  معتقد است که انسان هر خدمتی به دیگری می‌کند در حقیقت به خود خدمت کرده است، او ادامه می دهد: اثر فعل هیچگاه از فاعلش جدا نیست و کار نیک اهدای خون به خود اهداکنندگان خون باز خواهد گشت هرچند که خون های اهدایی برای بیماران نجات بخش است.

او از کمک به همنوعان در روزهایی که آمار اهدای خون کاهش یافته است خرسند است و می گوید: اين خوشحالي زمانی به نهایت خود خواهد رسید که همه واجدین شرایط اهدای خون در عمل نیز خون اهدا کنند و آن را به فرصت و زمانی دیگر موکول نکنند.


٢٠:٤٣ - چهارشنبه ٣٠ تير ١٤٠٠    /    عدد : ٢١٤٦٢    /    تعداد نمایش : ٢٠١


برای این خبر نظری ثبت نشده است
نظر شما
نام :
ايميل : 
*نظرات :
متن تصویر را وارد کنید:
 

خروج