پلي‌مورفيسم‌هاي آنزيم متيلن تتراهيدروفولات ردوكتاز و لوسمي حاد لنفوبلاستيك كودكان

 فرزانه آتش‌رزم ، دكتر فرهاد ذاكر، دكتر مهناز آقايي‌پور و دكتر وحيد پاژخ

چكيده

سابقه و هدف

تغييرات ژنتيكي و موتاسيون‌هايي كه در سطح ژن روي مي‌دهند؛ از جمله عوامل اتيولوژيك به وجود آورنده لوسمي‌ها مي‌باشند. از اين تغييرات مي‌توان به پلي‌مورفيسم‌هايي اشاره كرد كه در سطح ژن بعضي مولكول‌هاي حياتي حضور دارند. هدف از اين مطالعه، ارزيابي ميزان شيوع دو پلي‌مورفيسم مهم در اين ناحيه ژني يعني C667T و A1298C و بررسي نقش انفرادي و يا مشترك اين دو در ايجاد حفاظت در برابر لوسمي حاد لنفوبلاستيك بيماران زير 16 سال بود.

مواد و روش‌ها

مطالعه انجام شده از نوع مورد ـ شاهدي بود. با استفاده از روش PCR-RFLP ، به صورت تصادفي تعداد 103 نفر از بيماران مبتلا به ALL زير 16 سال و 160 نفر از گروه كنترل هماهنگ از نظر سن و جنس، مورد بررسي قرار گرفتند. جهت تحليل آماري از آزمون‌هاي Hardy-weinberg equilibrium ، كاي‌دو و نرم‌افـزار 16 SPSS استفاده گرديد.

يافته‌ها

ارتباط معناداري بين دو پلي‌مورفيسم آنزيم متيلن‌تتراهيدروفولات ردوكتاز( MTHFR ) و ابتلا به لوسمي يافت نشد. در مورد C677T ، براي 677CT در مقابل 677CC (95/1-58/0 = 95% CI ) 08/1= OR ، براي 677TT در مقابل 677CC (24/1-05/0 = 95% CI ) 25/0= OR و براي مجموع 677TT/677CT در مقابل 677CC (66/1-53/0 = 95% CI ) 94/0= OR بود. نتيجه مهم ديگر، شيوع بالاي پلي‌مورفيسم A1298C (67/40% در مقابل 17% تا 19% در ساير جمعيت‌هاي آسيايي) در جمعيت مورد مطالعه ايراني بود.

نتيجه گيري

نتايج مطالعه نشان مي‌دهد كه واريانت‌هاي C677T و A1298C از آنزيم MTHFR ، تاثير چنداني بر كاهش خطر ابتلا به ALL ندارند. اما شيوع اين پلي‌مورفيسم‌ها در افراد نرمال بيشتر از مبتلايان به ALL بود كه مي‌تواند حمايت كننده بعضي نتايج قبلي باشد .

كلمات كليدي : پلي‌مورفيسم، آنزيم متيلن تتراهيدروفولات ردوكتاز، لوسمي حاد لنفوبلاستيك كودكان

متن كامل