نويسندگان: دكتر ثمين علوي، دكتر فاطمه ملك، دكتر عزيز اقبالي، دكتر محمد تقي ارزانيان، دكتر شهين شمسيان، دكتر اذن‌اله آذرگشب

چكيده  مقاله

سابقه و هدف

ايديوپاتيك ترومبوسيتوپنيك پورپورا( ITP )، يكي از علل شايع ترومبوسيتوپني در اطفال مي‌باشد. هدف از اين مطالعه بررسي خصوصيات دموگرافيك، تظاهرات باليني، عوامل مستعدكننده به مزمن شدن بيماري و وضعيت كمي مگاكاريوسيت‌هاي مغز استخوان كودكان مبتلا به ITP بود.

مواد و روش‌ها

اين مطالعه به صورت گذشته‌نگر وتوصيفي در بيمارستان كودكان مفيد تهران و با بررسي پرونده بيماران مبتلا به ITP كه در فاصله سال‌هاي 1387 - 1382 بستري گرديده‌ بودند، انجام شد. اطلاعات بيماران از پرونده‌ها استخراج و در فرم جمع‌آوري داده‌ها درج شد. لام حاصل از آسپيراسيون مغز استخوان بيماران از فايل‌هاي موجود استخراج و توسط مجري اول بازبيني شد و سپس داده‌ها وارد برنامه نرم‌افزاري 5/11 SPSS گرديد و توسط آزمون‌هاي t و كاي‌دو آناليز شد.

يافته‌ها

از 153 بيمار، 81 نفر(9/52%) مذكر و 72 نفر(1/47%) مونث بودند. ميانگين سني 9/3 ± 42/4 سال بود. 8/70% بيماران مبتلا به ITP حاد و 2/29% بيماران مبتلا به ITP مزمن بودند. 9/54% بيماران داراي پتشي سرو گردن، 7/32% بيماران داراي پتشي قفسه سينه و 5/89% بيماران داراي پتشي اندام‌ها بودند. از 153 بيمار، 147 نفر تحت آسپيراسيون مغز استخوان قرار گرفته بودند كه در 2/61% مگاكاريوسيت‌هاي مغز استخوان افزايش يافته، در 32% تعداد مگاكاريوسيت‌ها نرمال و در 8/6% تعداد مگاكاريوسيت‌هاي مغز استخوان كاهش يافته بود.

نتيجه گيري

در مطالعه حاضر، تفاوتي بين حاد و مزمن بودن بيماري و تعداد مگاكاريوسيت‌هاي مغز استخوان يافت نشد، هم چنين بين پاسخ به درمان اوليه و ازمان بيماري همراهي ديده نشد. در بيماراني كه شروع بيماري‌ به صورت بي سر و صدا بود، شانس مزمن شدن بيشتر بود.

كلمات كليدي: ايميون ترومبوسيتوپنيك پورپورا، كودك، مغز استخوان، پلاكت‌هاي خون

دريافت متن كامل