نويسندگان: دكتر عليرضا نيكان‌فر، دكتر سيد هادي ملجايي، دكتر عباسعلي خاكباز

چكيده

سابقه و هدف

تحقيقات زيادي شواهد قطعي از وجود موارد مثبت دئوكسي نوكلئوتيديل ترانسفراز انتهايي در برخي زير گروه‌هاي لوسمي ميلوئيدي حاد را نشان داده‌اند. تقريباً در نيمي از تحقيقات، بروز TdT با پيش آگهي ضعيف مرتبط بوده است. ميزان بروز موارد مثبت TdT در اين بيماران متفاوت است. اين مطالعه براي تعيين ميزان بروز TdT در بيماران AML در جامعه ما و ميزان مثبت بودن آن در زير گروه‌هاي مورفولوژيك و گروه‌هاي مختلف سن و جنس انجام گرفت.

مواد و روش‌ها

مطالعه انجام شده از نوع توصيفي ـ تحليلي بود. در اين مطالعه تعداد 101 بيمار AML كه به مركز هماتولوژي و انكولوژي دانشگاه علوم پزشكي تبريز مراجعه نموده بودند، به روش نمونه‌گيري در دسترس، انتخاب شدند و اطلاعات مربوط به زيرگروه FAB ، جنس، سن و فلوسيتومتري با استفاده از نرم‌افزار 11 SPSS و آزمون آماري كاي‌دو تجزيه و تحليل شدند.

يافته‌ها

سلول‌هاي TdT مثبت در 24 بيمار(7/23% ، 06/32-46/15= 95% CI ) يافت شد. دو سوم اين بيماران مرد بودند. ميانه سني اين بيماران 10 سال كمتر از بيماران TdT منفي بود (30 در مقابل 40 سال). از بين اين 24 بيمار، 9 بيمار سن كمتر از 20 سال داشتند. مثبت بودن TdT با FAB M2 ارتباط داشت. 39% بيماران M2 TdT, مثبت بودند(در مقابل 3/15% بيماران ساير زير گروه‌هاي FAB )( 004/0= p ).

نتيجه گيري

بروز TdT در AML با سن ارتباط داشته و در سنين كمتر از 20 سال شايع‌تر است. علي‌رغم اين كه بروز آن در زير گروه‌هاي M1 و M2 شايع‌تر است، در ساير زير گروه‌هاي AML نيز مي‌تواند بروز نمايد.

كلمات كليدي : لوسمي ميلوئيدي حاد، دئوكسي نوكلئوتيديل ترانسفراز انتهايي، فلوسيتومتري

دريافت متن كامل